30 Kasım
Dili tutuk bir yas
30 Kasım 98de gitti annem
Hava yağmurluydu bedenini zebaniler toprağa verirken
Anne,anne gitme derken linç ettim merhameti içimde
Tek bedene muhtaç bir akıl kar
Karabasan hikayeler yazdım geceleri şiir diye karaladım
Beni benden başka anlayan nerdeydin?
Murat yalnızlığa müebbet edilirken nerdeydin?
Hangi yoklukta , hangi cehennem içindedir?
Dualar ettim,ellerimi açtım,yalnızdım ağladım bazen sonra kızdım kendime bağırdım
Öğüt veren çoktu
Acıyan her bakışı içimde mızraklar sapladım
Bir ejderha oldum yaktım hepsini
Hepsinin bedenini içimde siyaha boyadım
Akıllar astım dar ağaçlarına
Ama gerçeklikle baktım
İyiyim dedim sonra sırtımı sıvazlattım
İki yüzlü bir garibanlığım ve cılızlığımı kostüm yapan bir canavarı kalbimde taşıyan candım
Şizofren bir karadul ölsün
Ben adı boş olan mt kahramandım , mt kahraman
NAKARAT
Rueyy rueeyy ruueyy rueyyynn reereeyymmm yok
Rueyy rueeyy ruueyy rueyyynn reereeyymmm yok
Rueyy rueeyy ruueyy rueyyynn reereeyymmm yok
Rueyy rueeyy ruueyy rueyyynn reereeyymmm yok
Bayram harçlığı nedir bilmedim ben
Küçüklüğümde hep çikolata ile kandırılandım
Kızıldım,bağırıldım,küçümsendim,aşağıdandım kompleksli bez kuklaların bir moza merhametlerinde hilkat garibanıydım
Gülüşümü al çocukluğumdan
5 sene annem her gün acaba öldü mü diye güne başlayandım
Uyuduğumda göğsüne yaslayıp kulağımı kalp atışlarını yorulmadan sayandım
Çok dayandım !
13 yaşında hayatı omuzlarında rahat rahat taşımaya çalışandım
Meleklerim olmadı gece gelen
Masallarımda kabus hikayelerin kahramanlarıyla savaştım
Son umudum ilk savaşım babamdı
Onunla da astım kendimi dar ağaçlarına
Önce yattım sonra kalktım
Bakışlarında kartallar uçan bir yürek bu kalemi tutan
Yani 26 senelik melekleri taş kesen bir suresi
Granite dönüştü sol yanım,son acım,son acım..
NAKARAT
Rueyy rueeyy ruueyy rueyyynn reereeyymmm yok
Rueyy rueeyy ruueyy rueyyynn reereeyymmm yok
Rueyy rueeyy ruueyy rueyyynn reereeyymmm yok
Rueyy rueeyy ruueyy rueyyynn reereeyymmm yok
